Een vurig pleidooi voor het chanson. Een muzikale slalom door de Franse geschiedenis. Een zoektocht naar de ziel van het chanson. Met de bereidwillige medewerking van Jacques Brel, Charles Aznavour, Joe Dassin, Barbara, Edith Piaf, Claude François, Georges Brassens, Jacques Dutronc en vele anderen. Gelardeerd met muziek. Meezingen is toegestaan.

Boekingen.

De Morgen in december 2011:
"Sint-Niklaas. De zaal is gevuld met kwieke senioren. Bart Van Loo steekt van wal. Letterlijk 1 minuut 14 seconden later zingt de hele zaal met hem mee. "Het Franse chanson loopt via een infuus rechtstreeks in uw hart", verklaart hij niet zonder pathetiek. Maar Van Loo is ook een verrassende verteller en wanneer hij het publiek met lichtvoetige eruditie meeneemt naar de Parijse Pont Neuf om via Karel de Grote bij France Gall uit te komen, hangt iedereen aan zijn lippen. Gall leidt op zijn beurt naar Claude François, maar ook naar Lodewijk XIV en Charles Aznavour. "De Franse chansons zijn oorwurmen zonder tunnelvrees", aldus Van Loo. Dat laatste geldt zeker ook voor de schrijver zelf."

PREHISTORIE
Op Zuiderzinnen, september 2011, nog met het manuscript in de hand en halvelings van het blad aflezend, ontdekte ik plots dat die Franse chansons een onlosmakelijk deel zijn van de Vlaamse cultuur. Mensen zongen spontaan en ongevraagd mee.. Een week later probeerde ik dat nog eens uit bij Yvan De Vadder in De Zevende Dag. Toen die inviel bij Et maintenant van Gilbert Bécaud, ben ik echt werk gaan maken van deze causerie

Voorproefje: op Zuiderzinnen, nog met het manuscript in de hand
``